::.بیماری پوسیدگی مغز گردو.:: 

بیماری باکتریایی پوسیدگی مغز گردو ابتدا در سال 1922 از استرالیا گزارش گردید. این بیماری تا کنون از بسیاری از ممالک جهان من جمله اروپا و آمریکا گزارش شده است. امانی در سال 1356 با مطالعه روی این بیماری و بیماریزایی عامل آن، بیماری پوسیدگی مغز گردو را که عامل آن باکتری Xanthomonas juglandis است از ایران گزارش نمود. این بیماری تاکنون از حومه تاکستان ، قزوین و تفرش گزارش گردیده است. احتمال می رود بیماری در گیلان و مازندران نیز شیوع داشته باشد.

علائم بیماری :

علائم بیماری در روی برگ، گل آذین، میوه، شاخه و جوانه ها ظاهر می گردند. بیماری با ظهور لکه های کوچک در روی برگها آشکار می شود، لکه ها بتدریج توسعه می یابند و پس از منتهی شدن به رگبرگ ها زاویه دار و رنگ آنها سیاه می گردد. موقعی که میوه به اندازه نخود است علائم آلودگی در روی آن به صورت لکه سیاهی در گلگاه دیده می شود که بتدریج توسعه می یابد و فرورفتگی پیدا کرده، شکاف برمی دارد. در صورت مساعد بودن شرایط جوی، لکه روی میوه توسعه یاقته، تمام پوست میوه را فرا می گیرد و سپس به مغز گردو نفوذ می کند. مغز گردو در اثر آلودگی سیاه، چروکیده و لزج می شود. گاهی علائم بیماری به صورت لکه ی سیاه در سطح جانبی میوه باقی می ماند. چنانچه آلودگی در آخر فصل اتفاق بیفتد، غالباً فقط پوست سبز میوه علائم بیماری را نشان می دهد .

عامل بیماری :

عامل بیماری پوسیدگی مغز گردو، باکتری Xanthomonas juglandis می باشد. باکتری میله ای شکل به اندازه 1.5 ×0.4 میکرون بوده که دارای یک تاژک در یک قطب است. باکتری از نوع گرم منفی می باشد. دو تا سه روز پس از کشت در محیط کشت مصنوعی Nutrient Agar کلنی های آن به رنگ زرد تشکیل می شوند.

زیست شناسی :

عامل بیماری پوسیدگی مغز گردو زمستان را در روی برگ و میوه های آلود در خاک و یا روی درخت در داخل جوانه ها سپری می کند. باکتری در بهار از طریق باران و حشرات بر روی برگها ، گلها و میوه های جوان گردو انتقال یافته و سبب آلودگی می شود. مناسبترین درجه حرارت برای رشد باکتری بین 30تا 40 درجه سانتی گراد است. وجود بارندگی و رطوبت در بهار نقش مهمی در توسعه ی بیماری دارد.

کنترل :

برای کنترل بیماری می توان از سموم مسی استفاده نمود. سمپاشی در دو مرحله توصیه می شود. نوبت اول قبل از باز شدن جوانه ها با کوپراویت به نسبت چهار در هزار و نوبت دوم پس از مرحله ی گلدهی به نسبت سه در هزار می باشد. شاخ و برگ بعضی از ارقام گردو نسبت به سموم مسی حساس بوده ، ممکن است سوختگی در آنها ایجاد شود.